Kan ik mijn vader of moeder die aan het dementeren is wel achterlaten? Of misschien nog concreter: wat gebeurt er als ik er even niet ben?

Dat komt omdat het plannen vakantie van naasten van iemand met dementie een puzzel is waarin gevoel, verantwoordelijkheid en praktische vragen door elkaar heen lopen.

Als kleine momenten bij de naaste die dement is groter worden en dus meer energie kosten merk de mantelzorger dat het meer gaat vragen. Even langsgaan wordt een dagdeel. Een telefoontje wordt een gesprek waarin u opnieuw moet uitleggen waar u bent. Elke keer weer, meerdere keren per dag.

Vragen die een mantelzorger aan zichzelf gaat vragen als de behoefte aan rust groeit omdat de zorg voor een naaste die dement is, kunnen zijn; straks raakt hij in de war als ik weg ben - wie ziet of het goed met haar gaat - is het niet egoïstisch om nu op vakantie te gaan?

Ze zeggen vaak iets over hoe betrokken de mantelzorgen van iemand met dementie is. Tegelijkertijd kunnen ze het moeilijk maken om ruimte voor zichzelf te voelen. Soms helpt het om te beseffen dat zorg geen kwestie is van alles zelf blijven dragen. Ook niet in de zomer.

Als de mantelzorger van mensen met dementie even er niet is kan je extra verzorging thuis inkopen, logeeropvang of tijdelijk verblijf regelen maar u kunt natuurlijk ook gewoon samen op vakantie gaan.

Een mantelzorger neemt graag extra ondersteuning thuis aan als hij of zo op vakantie gaat omdat voor sommige naasten het het meest vertrouwd aanvoelt als de bewoner in de eigen omgeving kan blijven tijdens een vakantie van de mantelzorger.

Een mantelzorger neemt graag extra momenten van persoonlijke verzorging, iemand die helpt bij maaltijden of structuur in de dag en begeleiding die even samen koffie drinkt of een wandeling maakt als extra ondersteuning thuis aan als hij of zo op vakantie gaat omdat juist die kleine, rustige momenten die houvast geven die er dan even niet is.

Een mantelzorger van iemand met dementie organiseert graag een tijdelijke opvang als hij of zo op vakantie gaat omdat thuisblijven van de naaste met dementie waaraan de mantelzorger zorg verleent niet meer passend is of teveel onzekerheid geeft.

De plek van tijdelijke opvang van iemand met dementie waarvoor een mantelzorger die op vakantie gaat, moet een dagstructuur hebben, altijd iemand in de buurt hebben en een omgeving zijn die rustig en overzichtelijk is.

Als er aandacht is voor herkenning en routine ontstaat er bij de dementerende naaste momenten van ontspanning bij tijdelijke opvang heeft die de mantelzorger georganiseerd heeft als hij of zij op vakantie is.

Twee goede voorbeelden van herkenning en routine die ontstaat bij de dementerende naaste bij tijdelijke opvang heeft die de mantelzorger georganiseerd heeft als hij of zij op vakantie is, is een ochtend waarin rustig wordt ontbeten aan een vaste tafel of een middag waarin iemand in de tuin zit, met het geluid van vogels op de achtergrond.

Een mantelzorger van een naaste met dementie waarvan de dementerende mee gaat op vakantie kan zoeken naar een rustige, prikkelarme omgeving, een vaste dagindeling (ook op vakantie) houden en vertrouwde spullen meenemen.

Soms zit het samen genieten van een mantelzorger met een naaste met de dementie niet in grote uitstapjes maar in het samen zijn zoals samen een ijsje op een bankje of even samen de zon op het gezicht voelen.

Zelfs als alles goed geregeld is voor de dementerende naaste als de mantelzorgen op vakantie gaat, kan het gevoel blijven dat de mantelzorger er niet is om zelf te zien hoe het gaat. En toch is het juist dan belangrijk om zichzelf iets te gunnen. Niet omdat het ‘moet’, maar omdat hij of zij als naaste ook onderdeel bent van het geheel.

Zorg is geen rechte lijn. Het is een weg die u samen loopt, met momenten van nabijheid én momenten van afstand.

Dementie verandert hoe iemand de wereld beleeft en vaak zit het geven van rust of beleven van plezier in kleine dingen zoals een stoel in de schaduw, met een zacht briesje of bekende muziek die op de achtergrond speelt, een vertrouwde hand die even wordt vastgehouden of de geur van koffie in de ochtend.

 Het tempo ligt anders. De beleving is anders. Maar juist daarin kan iets heel puurs ontstaan. Waardig genieten, binnen de grenzen die er zijn.

Welke fase het ook is, het is goed om te weten dat er altijd mensen zijn die met u mee kunnen kijken zoals een casemanager dementie, die uw situatie kent en kan meedenken over passende oplossingen of uw huisarts of wijkverpleegkundige, die kan helpen bij het organiseren van extra zorg thuis, een landelijke organisaties zoals Alzheimer Nederland waar u informatie en advies kunt vinden of bij zorgorganisaties in de buurt die tijdelijk verblijf of logeeropvang aanbieden.

Maar vergeet nooit; Niet alles hoeft in één keer besloten te worden. Soms begint het met een gesprek, waarin u rustig verkent wat er mogelijk is. U bent van harte welkom om dat gesprek aan te gaan, op een plek en met mensen die voor u vertrouwd voelen.